Geschiedenis
Afkomst en geschiedenis
De fret (officieel: hèt fret) is een roofdier. Het is een directe afstammeling van de bunzing, nauw verwant aan de andere marterachtigen en achterneef van onze kat en hond.
Andere marterachtigen zijn o.a. de wezel, de otter, de nerts, de hermelijn, de marter en de das.
Waarschijnlijk is de fret een door de mens uitgevoerde kruising tussen twee soorten bunzingen.
De fret is dus geen wilde, maar een gedomesticeerde diersoort, voor en door mensen gefokt.
Er zijn een aantal verschillende kleuren en tekeningen te onderscheiden:
wildkleur (siameestekening bruin met boevenmasker),
albino, harlekijn/witvoet (siameestekening met witte teentjes en staartpunt, vaak witte streep op de kop),
sandy (siameestekening zandkleur met boevenmasker).
Ook bestaat sinds kort een langharige versie van de fret, de angora.
Inmiddels zijn er nog veel meer kleuren op de “markt” maar zoals met bijna alles wat speciaal gefokt wordt kunnen hier nogal wat haken en ogen aanzitten!
De Latijnse naam van de fret is Mustela putorius furo, wat stinkende wezel betekent. De naam fret stamt af van het Latijnse Furritus. Dit betekent kleine bonte dief.
Niet verwonderlijk, aangezien het vaardige rovers zijn. Wanneer mensen voor het eerst fretten hielden is onzeker. Sommige zoölogen geloven dat het de Egyptenaren waren die met de domesticatie van deze dieren begonnen.
De Egyptenaren zouden ze hebben ingezet voor het vangen van muizen en later hebben vervangen door de nog vaardigere kat. Veel deskundigen spreken dit echter tegen en geloven dat de oorsprong van de dieren in Europa ligt, waar mensen deze dieren al vroeg in de geschiedenis hielden.
De fret vinden we op vele oude Europese portretten terug. Zo draagt een vrouw op een doek van Leonardo DaVinci (16e eeuw) een fret op de arm. In die tijd hield men de dieren voornamelijk voor de jacht op konijnen en andere knaagdieren. Dit jagen met behulp van fretten heet fretteren en wordt ook tegenwoordig nog gedaan. Pas sinds 1980 is de fret echt een populair huisdier. De handel speelt hier op in door het aanbieden van diverse artikelen voor fretten als voer, hangmatten, speelgoed en cadeauartikelen.
Bron: www.dierennieuws.nl , Suzanne Tump
Het volgende stukje is van Astrid van der Linde:
Een stukje geschiedenis
Er is te vinden over de fret als je gaat kijken in de geschiedenis. Echter er is niet precies te achterhalen wanneer de fret precies is gedomesticeerd. Aan de hand van de vele passage in geschiedenisstukken is wel een schatting te maken over hoelang de fret ongeveer is gedomesticeerd.
Voor zover nu bekend is de fret ruim 2000 jaar geleden gedomesticeerd. Afhankelijk gemaakt van de mens dus. Dat betekent dat de fret niet meer in het wild kan overleven.
De grote vraag blijft of ze het ooit hebben gekund. De fret is namelijk nooit in het wild voorgekomen en weet dus ook niet wat hij in het wild moet doen.
De fret is vermoedelijk een kruising van 2 bunzingsoorten en is speciaal voor en door de mens gefokt.
Enkele passages uit de geschiedenis over de fret wilde ik je niet onthouden.
- Het oudste tot nu toe bekende bericht is uit de tijd toen de beroemde Grieks wijsgeer Aristoteles (384 – 322 v.C.) zijn werk ‘Physica” schreef, waarin ook het “Historia Animallum” voorkomt. Hij noemde de gefokte fret “lktis”, een naam die afkomstig is uit het oude Egypte waar men zich druk bezig hield met fokken. Het is wel opvallend dat er in die tijd in Griekenland geen konijnen voorkwamen dus misschien werd de fret toen gebruikt om ratten en andere knagers te bestrijden.
- Plinius de Oude (23 – 79 v.C.) schreef “Naturalis Historia” en noemde de fret daarin “viverrae” wat levenslustig of vol even betekent.
- Elizabeth I Tudor (Koningin van Engeland 1533 – 1603) hield ook fretten tijdens haar tumultueuze hofleven.
- Djengis-Chan (mongools veroveraar 1156 – 1227) vermaakte zich op zijn leger tochten met fretten.
We weten ook nog uit de overlevering dat de Romeinen fretten gebruikten voor de jacht en er bestaan ook nog afbeeldingen en schilderijen uit die tijd van mensen met een fret bij zich. Ja onze fret draait a aardig wat jaartjes mee.
-
©Astrid van der Linde 1998-2005
Frettenkunst:
Hier zie je een schilderij van Paulus Potter uit de 17e eeuw met een jachttafereel. De jager heeft zijn fret voor een konijnenhol losgelaten en zal met zijn hond het moment afwachten dat het konijn uit één van de andere gangen tevoorschijn komt…
Paulus Potter (1625 – 1654) een Noord-Nederlands dieren- en landschapsschilder. Hij was een leerling van zijn vader Pieter Potter (stillevenschilder).
Het werk van Paulus Potter is in ongeveer 10 jaar tot stand gekomen en bestaat voornamelijk uit kleine landschappen met vee en een twintigtal etsen van dieren.
Op de voorkant van dit boek zie je een portret van Koningin Elizabeth I van Engeland. Elizabeth werd geboren in 1533 als de dochter van Hendrik VIII en zijn tweede vrouw Anna Boleyn. Ze is nooit getrouwd en regeerde van 1558 tot 1603.
In de periode dat ze koningin van Engeland was, leefde ze in grote welvaart en deed vele roemrijke verrichtingen. Haar hof was een verzamelplaats van dichters, schrijvers, musici en geleerden. Elizabeth beheerste verschillende talen.
Koningin Elisabeth de eerste heeft hier op haar arm een witte fret. Omdat je haar ziet afgebeeld met een fret, kun je aannemen dat het diertje in enige mate belangrijk was voor haar. Als je wel eens over haar liefde voor de jacht hebt gelezen, kun je begrijpen waarom het diertje voor haar zo belangrijk was.
Ook op een schilderij van Leonardo da Vinci zie je een dame met een fret op haar arm. Ze zit het dier te aaien… Ook hier gaat het dus om een tamme fret…>>>
Leonardo da Vinci (15 april 1452 – 2 mei 1519) was een Italiaanse schilder, tekenaar, ontwerper van architectuur, beeldhouwer, musicus, ingenieur en natuuronderzoeker in de renaissance.
Zelfs in geschriften van vóór Christus hebben ze het al over een marterachtig dier, in albino-vorm, die ze goed tam gemaakt huisvesten in woningen…
Dit is een plaatje van een fret uit 1551.






