Gedrag

 

Fretten zijn het beste te vergelijken met een kruising tussen een jonge hond, een klein kind en een kitten. Ze slapen erg veel, spelen graag en zijn behoorlijk eigenwijs.

Fretten brengen tot wel 16 uur per dag in dromenland door, afhankelijk van de leeftijd, de aandacht en de ruimte.

Fretten passen hun ritme goed aan, aan dat van de omgeving. Het zijn dus geen echte nachtdieren. Eenmaal wakker zijn fretten zeer nieuwsgierig, vaak wat onhandig en ontzettend speels. Ze kruipen overal in, onder, tussen of op en laten zo geen plek in huis onberoerd.

Verder zijn ze dol op graven, dus is het aan te raden geen planten op voor de fret bereikbare plaatsen te zetten.

Speels gedrag uit zich in hard rennen, met opgebolde rug op vier poten stuiteren en speeltjes of medehuisdieren (kat/hond/fret) met de bek en poten vastpakken. Door een mokkend geluid laten ze hun vreugde horen.

Ook zijn fretten dol op het verzamelen van allerlei (met name rubberen) spullen en voedsel in verstophoekjes onder kasten of achter banken. Zo af en toe gaan ze plat op de grond. Dan nemen ze alles in zich op en bedenken hun volgende actie.

Naast normaal gedrag vertonen sommige fretten ongewenst gedrag, zoals bijten. Het is belangrijk dat fretten dit zo snel mogelijk afleren. Een goede fokker of opvangcentrum begint hier al mee voordat de dieren naar nieuwe eigenaren gaan. Uiteraard moet deze opvoeding thuis doorgezet worden.

Te hard bijten tijdens het spelen moet een fret snel afleren. Dit kan door de fret direct in het nekvel te pakken en hem vervolgens met de stem te straffen (* Let op, sommige fretten nemen na deze "strafmaatregel" wraak!!). Een klein kneepje in de wang kan ook, maar doe dit voorzichtig.

Bijkomend effect kan ook zijn dat de fret dit ziet als speelgedrag en daardoor juist nog vaker gaat bijten. Blijft de fret te hard bijten, dan is terugzetten in het hok en negeren vaak de beste manier.

Gaat het om een fret die bijt uit schuwheid, dan is het belangrijk juist wel bij de fret te blijven. Het is bij zo'n fret belangrijk te proberen zijn vertrouwen te winnen. Dit kan door er rustig mee om te gaan en het dier te belonen als het zich goed gedraagt in plaats van het te straffen als hij zich slecht gedraagt. Zelfs de meest schuwe bijtfret kan op deze manier weer een sociale fret worden.

Fretten uiten angst soms door het vrijlaten van een penetrante geur uit hun anale klieren. Maar ook als een fret zeer ontspannen is, gebruikt hij de klieren wel eens. Ander typisch frettengedrag is het slaken van een diepe zucht, wanneer iets niet gaat zoals zij dat willen.

Bron: www.dierennieuws.nl / Suzanne Tump

---

Frettengedrag

Het gedrag van een fret laat zich nog het best omschrijven als een kruising tussen een klein kind, een jonge hond en een kitten.

Een fret luistert net zo slecht als een klein kind, is speels als een jonge hond en zo nieuwsgierig als een kitten.

Ergens daar tussen in zit een fret. De ene fret luistert beter, de andere is spelers, weer een andere is nieuwsgieriger.

Gekke bokkesprongen, geluidjes en rare fratsen zijn typisch gedrag voor een fret.

Dus als hij op je afkomt gestormd al hupsend met zijn bek open dan is hij niet gek geworden maar is hij gewoon zichzelf.

 Dus als je dit ziet gebeuren dan weet je dat het volstrekt normaal gedrag is voor een fret.  

Is het echter zo dat je fret van de ene op de andere dag een totaal ander gedrag gaat vertonen dan is er iets anders aan de hand.

Wordt hij ineens heel rustig, gaat hij bijten, accepteert hij ineens zijn vriendjes niet meer of doet hij andere dingen die hij anders nooit doet?

Dan wordt het tijd om in de gaten te houden wat er nog meer vreemd aan hem is.

• Is zijn ontlasting nog normaal?
• Verhaart hij ineens heel erg?
• Eet en drinkt hij nog normaal?

Elke drastische verandering in zijn gedrag kan een indicatie zijn dat er iets mis is. Zijn gedrag kan ook tijdelijk veranderen als hij bijvoorbeeld een spannende gebeurtenis achter de rug heeft.

Zoals bijvoorbeeld: een frettendag, op visite, in de auto, naar de dierenarts enz.

Het is dan ook niet vreemd als hij van "schrik" de volgende dag heel rustig is of aan de diarree. Zijn er echter nog andere symptomen bij dan is het raadzaam om een dierenarts te bezoeken.

©Astrid van der Linde 1998-2004